Blog

Czy moje dziecko jest gotowe by uczęszczać do przedszkola?

Jest to pytanie, które zadaje sobie większość młodych rodziców. Dla wielu osób trzy- czy czterolatek wydaje się jeszcze zbyt mały, by rozpocząć życie społeczne. Każde z dzieci rozwija się w indywidualnym rytmie i każde jest inne. W związku z tym nie ma jednego uniwersalnego wieku, w jakim dziecko powinno już rozpocząć swoją przedszkolną drogę. Uwzględnić jednak można pewne czynniki, które pomogą rodzicom w podjęciu decyzji.
Pierwszym czynnikiem jest samodzielność i zaradność dziecka.
 
W rozwoju dziecka rola rodzica jest znacząca, im jednak jest ono starsze, rola ta ewaluuje. Młody człowiek staje się bardziej samodzielny. Potrafi lub próbuje samemu wykonywać czynności porządkowe i „radzić sobie” w różnych sytuacjach, np.: 
-jeżeli dziecko potrafi zaakceptować nieobecność rodzica, zdarza się, że zostaje już z innymi osobami, 
-jeżeli dziecko sygnalizuje swoje podstawowe potrzeby fizjologiczne,
-potrafi zdjąć i podciągnąć majteczki w czasie korzystania z toalety,
-wie, że należy korzystać z papieru toaletowego, mydła i ręcznika i podejmuje próby w tym kierunku,
-potrafi posługiwać się łyżką i widelcem,
-chętnie wchodzi w kontakt z innym dziećmi na przykład na placu zabaw…
 

Są to jasne sygnały, że u dziecka pojawiły się oznaki gotowości przedszkolnej.

Mile widziane jest też, by wskazywało zainteresowanie samodzielnym ubieraniem się i rozbieraniem.

Jeżeli dziecko jeszcze nie jest na tym etapie, warto zwrócić uwagę na te elementy jako rodzic
 i skorzystać z czasu, jaki pozostał do momentu posłania dziecka do przedszkola (najczęściej jest to wrzesień) i przez ten czas wspierać dziecko w BYCIU SAMODZIELNYM. 
 
Gotowość dziecka a gotowość rodzica do posłania dziecka do przedszkola.
 
System Montessori stawia na uniezależnienie się dziecka od osoby dorosłej, dlatego nie tylko ważne jest przygotowanie dziecka, a również rodzica. Relacja dzieci z rodzicami zwłaszcza w pierwszych latach życia jest niezwykle intensywna. Małe dziecko, noworodek jest w większości zależne od działań dorosłego. Etap wchodzenia w okres dzieciństwa z niemowlęctwa czasem ciężko zauważyć. 
Związane jest to z potrzebą zmiany myślenia i czujnej obserwacji i analizy potrzeb. Często rodzice mają nieodpartą potrzebę, by w swoim dziecku widzieć tego wyczekanego, ukochanego „maluszka – syneczka, córeczkę”, a nie w bardzo szybko w tym okresie rozwijającego się małego człowieka. Wspierając niezależność dziecka,  należy zrezygnować z przyzwyczajenia wyręczania dziecka przez dorosłego. Rodzice powinni uwierzyć w kompetencje dziecka (oczywiście na miarę możliwości rozwojowych) i wspierać dziecko w podejmowanych próbach by było samodzielne. Dzieci mają naturalną potrzebę, by być aktywnymi. 
Poprzez doświadczenie, siłę sprawczą BUDUJĄ WŁASNĄ WARTOŚĆ. To dzieje się już od pierwszych oznak, które rodzic jest  w stanie zaobserwować u dziecka, w samodzielnej potrzebie eksplorowania otaczającego je świata.
 
Bądźmy my dorośli towarzyszami dziecka w jego drodze rozwoju, pamiętając, że to plan rozwoju naszego dziecka realizuje się poprzez jego, a nie naszą aktywność. 
 
Lęk separacyjny.
 

Małe dzieci przejawiają często tzw. lęk separacyjny. Przejawia się on tym, że reagują histerycznie na próbę oddzielenia od rodzica, najczęściej mamy. Takie dziecko reaguje płaczem, kiedy następuje separacja. Dany lęk mija gdy dziecku zapewniamy kontakty z innymi ludźmi, co sprzyja prawidłowemu rozwojowi.

Lęk separacyjny zaobserwowano już u niemowląt w 6 – 8 miesiącu życia. Lęk separacyjny może powracać. Nieraz nasila się u dziecka posłanego do przedszkola. Młody człowiek boi się nieznanego, dlatego tym większe znaczenie ma okres przygotowawczy, poprzedzający pierwszy dzień w placówce.
 
Lęk separacyjny związany z silnym oporem wobec rozłąki z rodzicami może powracać mniej więcej do 4 roku życia. Jeżeli rodzice nie odzwyczajają stopniowo dziecka od swojej obecności, rozstania na długie godziny prowadzą do wybuchów histerii. Dziecko reaguje płaczem na pozostawienie w żłobku/przedszkolu i nie chce integrować się ze swoimi rówieśnikami. 
W najgorszym przypadku chodzenie do placówki może okazać się tak problematyczne, że już wieczorem dnia poprzedzającego wyjście dziecka będzie wzbudzało w nim negatywne emocje.
 
Może się zdarzyć, że dziecko źle znosi pobyt w placówce mimo podjęcia czynności przygotowawczych. Może to być związane z brakiem gotowości psychicznej dziecka do rozłąki. Jeżeli młody człowiek dodatkowo w życiu narażony jest na stres związany z rozwodem rodziców, pobyt w szpitalu lub śmierć bliskiej osoby może to potęgować jego niepewność związaną z rozłąką i pobytem w żłobku/przedszkolu. Dlatego tak ważne w życiu dziecka jest poczucie bezpieczeństwa.
 
Małe dzieci mają silnie rozbudowana intuicję i wyczuwają nasze, jak i innych ludzi nastroje i nastawienie.
By wesprzeć dziecko w zaadoptowaniu się do nowych warunków, to przede wszystkim rodzic powinien być pewien, że jest to dobry czas jak również i miejsce, które wybrał na żłobek czy przedszkole dla swojego dziecka. 
Pewność siebie rodzica, zaufanie do placówki, współpraca z opiekunami i nauczycielami, dyrekcją, czyli współdziałanie ułatwi dziecku odnalezienie się w nowej dla niego sytuacji i rzeczywistości.
 
Koncepcja placówek Montessori bazuje na motywacji wewnętrznej, porozumieniu bez przemocy i braku warunkowania — nie stosujemy kar i nagród. Dziecko w wieku przedszkolnym zazwyczaj jest już gotowe by samodzielnie rozpoznać  sytuację i ocenić jakie zachowanie jest prawidłowe, dobre, a jakie nie. 
Pozwalamy dzieciom doświadczyć naturalnych konsekwencji, oczywiście chroniąc dzieci przed sytuacjami niebezpiecznymi. Chcemy, by dziecko samo z siebie chciało zachowywać się właściwie i wiedziało, w którym kierunku podążać.
 
W placówkach Montessori wspiera się indywidualny rozwój dziecka oraz nauczyciel stawia na obserwacje dziecka. Patrzenie na młodego człowieka i odpowiadanie na jego potrzeby wspiera komfort dziecka, naturalny rozwój i poczucie bezpieczeństwa. 
Co więcej, w naszych placówkach nie stosuje się oceniania, porównywania, generalizowania. 
Każdy człowiek, ten mały i ten duży jest niepowtarzalny, jedyny i wyjątkowy. 
Akceptujemy każdego takim, jakim jest. Stwarzamy otoczenie,  przestrzeń do realizacji i rozwoju, poznawania i odkrywania potencjałów, które są w każdym dziecku.
 
Drodzy Rodzice im lepiej przygotujecie swoją pociechę do życiowej zmiany, jaką jest pójście do żłobka/przedszkola, tym mniej stresu doświadczycie. Poza wspólnym przygotowaniem dziecka i rodzica do większej samodzielności warto powoli przyzwyczajać dziecko do rytmu dnia w placówce, porannych pobudek i wczesnego chodzenia do łóżka. Oprócz treningu czystości i zmiany rytmu dnia warto zadbać o urozmaiconą dietę dziecka, bardziej zbliżoną do diety żłobkowej/przedszkolnej. Otwartość na nowe smaki i potrawy jest również plusem w odpowiednim przygotowaniu.  
Odpowiednie przygotowanie ułatwi proces adaptacji dziecka na nowej drodze w rozwoju.
 

Rekrutacja trwa!

Więcej na temat rekrutacji znajdziecie Państwo w dziale rekrutacja.